❤❤❤سه دختر من❤❤❤

  پاییزتان مبارک! اولین روز پاییز ، با خنکی دلچسبی از راه رسید.   امروز هم دختر بزرگه را راهی کردیم و رفت. البته بنا بر شرایط ایجاد شده مبنی بر بیدار شدن دخترک و تدبیری که اندیشیدیم تا در آغوش پدر بماند و ما بتوانیم برویم ، پدر نتوانست دختر بزرگه را از زیر قرآن رد کند و عکس ها را به مدد تایمر دوربین انداختم:       و پس از آن مراسم رفتن به خانه ی مادر و رد شدن دوباره از زیر آب و قرآن. و صد البته مراسم کادو گرفتن ابتدای سال هم که جای خود را دارد:     به همین مناسبت مقدار قابل توجهی مراسم بوس و بغل و احساسات پاک نوه و مادر بزرگی داشتند...

  تکمیل پست قبل:   امروز هم برگزار شد و به سلامتی ورق جدیدی در زندگی دختر دومی ثبت شد. صبح حاضر شدیم و دخترم توسط بابا از زیر قرآن رد شد و راهی شدیم:         و طبق رسم هر سال رفتیم خانه ی مادر (مادر شوهر) تا از زیر قرآن رد شود توسط مادر بزرگ.     و این قیافه ی شاد دختر دومی مربوط به مبلغی است که از مادر کادو گرفته روز اول مدرسه :         در راه مدرسه تا توانستم از خلوتی کوچه ها استفاده کردم و از دخترم عکاسی کردم. خدایی اگر مرا در کوچه می دیدید چه اندیشه ای در ذهنتان می پروراندید؟ ...

سارافون بافتنی دخترک! خیلی وقت است که بافتش تمام شده است. ولی فرصتی برای گذاشتن نبود.             پشت لباس:       گل روی سارافون:       یک مقدار خیلی کم از کاموا باقی مانده است. گذاشته ام برای بافتن گل سر. اما هنوز فرصت بافتنش را نداشته ام. سوییشرت و شلوار و کلاه دخترک هم تمام شد. فقط مانده دوختن و تزیینش. و پروژه بعدی یک ژاکت بافتنی برای دختر بزرگه است که نخش خریداری شده و سر انداخته شده و منتظر تمام شدن لباسهای دخترک است برای شروع بافت.     ...

امروز ، 31 شهریور ماه ، اولین روزیست که دختر دومی به طور رسمی محصل شده است. از امروز راهِ سختِ درس خواندنِ بی وقفه آغاز میشود. دختر دومی بی نهایت خوشحال است. و من از او خوشحال تر! چنان ذوقی دارم که انگار خودم دارم به مدرسه می روم. دیروز غروب ، به طور ناگهانی فکری به ذهنم رسید.من هیچوقت از آن کسانی که روز اول مدرسه گل میخرند برای بردن بچه ها به مدرسه نبودم. فکر کردم کادوی اول سال را با یک نقاشی دختر دومی جایگزین کنیم.و دست به کار شدیم و نتیجه کار یک کارت شد برای امروز و برای تقدیم به اولین معلم دختر دومی.     عکس با فلاش!!!:         و نقاشی داخ...

امروز روز آخر تعطیلات دختر دومیست. از فردا ، و پس از برگزاری جشن روز شکوفه ها ، اولین سال تحصیلی دختر دومی و روز بعد از آن ، ششمین سال تحصیلی دختر بزرگه شروع می شود. دختر دومی خیلی خیلی خوشحال است و حالا تعداد انگشتانی که برای رسیدن روز رفتن به مدرسه میشمرده ، به یک انگشت رسیده است. راستش من هم کم از او ذوق ندارم. این پست را برای وسایل امسال دخترها گذاشته ام.   این ها وسایل دختر بزرگه هستند:     جامدادی دختر بزرگه:     وسایل دختر دومی:     جامدادی دختر دومی:       وسایل مشترک:  ...

زمانی در جوانی نقاشی هم می کردیم. ابتدا به صورت خودجوش، و کمی هم کلاس رفتیم برای تکمیلِ هنرِ نداشته مان! این سنگ یادگار روزهای جوانیست. چیزی حدود 15 سال قبل.         یک نقاشی ساده با گواش و روی یک سنگ شمالی! در آن روزگار ، یکی از تفریحات شمال رفتنمان ، همین قدم زدن کنار دریا و جمع کردن سنگهای مناسب نقاشی بود! جوانی کجایی که یادت به خیر! حالا نقاشی هایم محدود به کارهای مدرسه ی بچه هاست و زیر دیکته های دختر دومی!   ...

دختر دومی این روزها مشغول خواندن و نوشتن است. صدا می کشد و می نویسد. بخش می کند و در جدول بخش و صدا کشی می نویسد. جدولِ دوستی می کشد. چقدر کلاس اول شیرین است وقتی که دخترت از هر گوشه و کنار حروف الف و ب و ترکیب با و آب و بابا  را پیدا می کند و نشانت می دهد و ذوق می کند از این که می تواند اینها را بخواند. این هم اولین مشق دختر دومی.البته به صورت رسمی و معنا دار.     و کاردستی کتاب ریاضی:       از وسایلی که برای دختر دومی خریده ام این شابلونهای حروف است که با آن فلش کارتهای دید آموز درست کردم و در هر فرصتی که داشته باشم ...

    روزی که تو را و مادرت را شناختم ، روزی بود که فهمیدم سومین دخترم در راه است. به دنبال نامی بودم برایش . و دلم پیش نامی بود که سالها دوستش می داشتم برای یکی از دخترانم. داشتم معنایش را و پیشینه اش را سرچ می کردم برای دادن پیشنهادش به همسر. و از جستجوی نام "طهورا" به وبلاگ طهورا باران رسیدم. کلماتش به دلم نشست . نرجس خاتون صاف دستش را گذاشته بود روی حس مادری ام و هوایی ام می کرد. فهمیدم کلمات و احساسی که از مادری دارم و هیچ کجا گوش شنوایی از عمق جان برایش ندارم را می توانم در وبلاگ بیان کنم. و حالا تو طهورای بارانی! در حالی دو ساله می شوی که من این حس قشنگ خالی ...

  نماز نیمه جماعت دختران من: باز آ، باز آ هر آنچه هستی باز آ حتی اگر مانند دخترک با لباس رکابی به نماز بایستی! و یا مانند دختر دومی با لاک رنگارنگ! و صد  البته با این میزان توجه عمیق!!! که در هنگام قنوت حواست به بغل دستی ها هم باشد!           قبول باشد دخترم!       نکته 1: بابت پست قبل خیلی زحمت کشیده ام و خیلی ذوقناکم هنوز!!!       ...