❤❤❤سه دختر من❤❤❤

  یک کادوی کوچک برای تولد دختر بزرگه: دفتر خاطرات ماجرای این دفتر در یک پست نوشته خواهد شد!   و دو تا از این پارچها کادوی مادر (مادر شوهر) برای تولد خودم که مثل ندید بدید ها سریع استفاده اش کردم!         ...

  اعتراف می کنم که شخصاً ،  از یازده سال قبل به طور رسمی وارد دنیای تکنولوژی و رایانه و تلفن همراه شدم . این نسل که از بدو تولد با این ابزار سر و کار دارند و با ژست و تسلط کافی با آنها کار می کنند به کجا می رسند؟ آن هم با این فیگور خفن!     اصولاً تکنولوژی در خانه ما بیداد میکند! تاجایی که از یک سالگی دخترک ، روی گوشی ام برای قفل ، الگو گذاشتم. چون دخترک به راحتی فهمیده بود با کشیدن انگشت روی صفحه می شود قفل را باز کرد!       و مشارکت در تکنولوژی!       نسل جدید است دیگر!      ...

  دخترک از روز شنبه ، در راه برگشت تب کرد و روز به روز  بدتر شده است. از وقتی که برگشتیم شبها تا صبح مشغول دارو و شربت دادن و پاشویه دادن دخترک هستیم. دیشب تب دخترک تا 40 درجه رسید و کار به تزریق آمپول کشید برای پایین آوردن تبش. حالا خنک تر شده ولی بسیار بد اخلاق است. داروهای دیشب حسابی کلافه و بی حالش کرده و چاره ای نیست جز مدارا!         این روزها سرم شلوغ است. کارهای مدرسه بچه ها را باید روبراه کنم در این چند روز باقیمانده. لباسهایشان را عمه برده است برای کوتاه کردن پایین شلوار. کیفهایشان را دیشب چیدند و باید به وسایلشان برچسب اسمشان را بزنم....

  در طول دوشب متوالی ، بعد از افطار و حین دیدن سریالهای ماه رمضان ، دستکش دختر بزرگه را بافتم. و حالا مشغول بافتن دستکشی درست مثل همین برای دختر دومی هستم. یک لنگه اش تمام شده و مانده یک لنگه ی دیگر به اضافه ی گل رویش.   این دستکش دختر بزرگه:     این عکس یک لنگه ای:     و این هم عکس دستکش بی دست: (چقدر دستکش بی دست زشت است!)     این تزیینِ قلاب بافیِ میان دستکش برای آنها که قصد بافت دارند:     این هم یک دستکش همین جوری که پارسال بافتم: ساده و بی گل مَنگُلی! برای ایده! ...

  پیرو پست پایین دستکش دختر دومی هم آماده شد:       و باز هم در ادامه پست پایین ، این بار نه تنها هزار بار دستکش را به دست دخترک اندازه گرفتیم ، بلکه به زور مجبور به عکاسی هم شدیم. آن هم در همان ژست دختر دومی!           ...

چند روزیست که ننوشته ام. دلتنگ نوشتنم. در عوض حالا با دست پر آمده ام. سارافون دخترک را تا قبل از پایان ماه مبارک رمضان بافتم و تمام شد. این شد نتیجه این همه فکر و برنامه ریزی و طرح زدن و بی خوابی و ذوق و ...       عکس با کت با فتنی     پاپوش     سارافون بدون کت     کلاه         تزیین کت و لباس     نمای کلی!     گل سر دست ساز!       پشت گل سر   ...

گاهی وقت ها ، بچه ها هر چه هم که اسباب بازی داشته باشند و هر چقدر هم که وسیله برای سرگرم شدن ، باز هم سراغ همان هایی می روند که خودمان در کودکی دوست داشتیم و از هر ابتکاری برای بهتر شدن بازی هایمان استفاده می کردیم. کیست که نداند لذت نخ بستن به یک وسیله و کشیدنش چطور در دل و جان ما دهه پنجاهی ها رخنه کرده است! و نتیجه ی این حس موروثی من و بابا در بچه هایمان می شود این:           آیا باید خجالت بکشم ؟ از اینکه وقتی دختر دومی و دخترک ماشینهای دست سازشان را دنبالشان می کشیدند ، در دلم قندی آب میشد؟ قند آب می شد برای این که : ای کاش سر یکی از این نخ ها در...